liverpool vs chelsea

bir çocuk pabucu buldum dün gece parkta yürürken, çöpün üzerine koymuşlar, yepyeni olduğundan kıyıp atamamışlar besbelli, benim de bu renklerde bi pabucum vardı onu hatırladım, o yüzden aldım pabucu ve eve getirdim. düşünüyorum da bütün günümü böyle yapan şey o minnacık pabuç muydu diye? düşüncenin doğduğu yerde yalnızlık başlıyor. düşünmemeye çalış derdi babam. ertele düşüncelerini ama erteleyemediğim tek şey kafamın içindekiler oldu benim hep. bugün avucumda bile küçücük kalan pabuçları düşündüm.
ara sıra ağladım, kimse görmedi tabi, sonra yürüdüm uzun uzun, kaçtım yine herkesten.



offside
bayrağı havada..