Son.

Ben ömürlük düşündüğüm için seni hep var ettim kendimde, sen gidip geliyordun arada ama ben kendi yerimi bilirdim sendeki.

O yüzden arada takılsam da yere kapaklanmazdım hiç.

Bu sefer düştüm de canım yandı çok.

Kızmak çok daha kolaymış kırılmaktan.

İlk kez öyle bir kırıldım ki düşünce. Paramparça oldu kafamdaki yüreğimdeki adam, dağıldı sağa sola..

Şimdi parçalarını nasıl bulucam eksiksiz?

Bulsam nasıl bir araya getiricem ben seni tekrardan, eskisi gibi, sevdiğim gibi olur musun?