biraz karıştım bu aralar

anlaşmak zorunda değiliz, birbirimizi anlamaya çalışmak zorunda bile değiliz hatta..

birbirinden farklı iki ayrı insanız. birbirinden farklı insanların hepimiz. inanmıyorum benzerliklere ben artık.. her benzerlikte başka bir farklılık var insanı yabancı kılan.

birlikte büyümek, benzeşmek yalan.

dogru olaydı, kardeşimle benzeşirdik biz. en yabancı insan bana halbuki bu hayatta. aynı evin içinde nası da ayrı dünyalar yaşıyoruz da yabancılaşıyoruz birbirimize, yabanileşiyoruz da çoğu zaman, canımız acıyor hatta. acıtıyoruz birbirimizi.

değiştikçe mi yaralıyoruz birbirimizi acaba yoksa yaraladıkça mı değişiyor sevgimiz. niye yaralıyoruz ki sevdiğimizi, sevgimizi, kendimizi?

mutlu oluyoruz heralde sonunda.. o yüzden yapıyoruz.

bi de değiştikçe mi uzaklaşıyoruz birbirimizden, kaçıp gidiyor sevgiler, azala azala yok oluyoruz yüreklerimizden.

ne zor birini sevmek aslında. ne kadar zor birini çok sevmek.

ve ne kadar zor çok sevdiğin birini artık sevmemek.