Öyle bir tutunursun ki elinde kalanlara, birer birer çürümüştür buzdolabın dibinde kalan meyveler gibi sevdiklerin.
Yine de vazgeçemediklerim oluyor, bıçakla küflenmiş kısımlarını kesip tekrar alıyorum içime. Eskisi gibi değil gönlümdeki yerleri, tatları hep bir değişik.
Vazgeçmeli belki ilk unuttuğun zaman.
Hem unutmuşsan en başından vazgeçmişsindir belki de.
Oluruna bırakmayı öğrenemedim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder