sen ne kadar sağlam olursan ol, ne kadar güçlü durmaya çalışırsan çalış, öyle bir çekerler ki ayaklarından, göklerdeyken bir anda yerin dibine geçersin.
sen ne kadar gurur duyarsan duy kendinle ne kadar iyi olursan ol
öyle bir utandırırlar ki seni ne yüzün kalır kafayı kaldıracak yerden ne de yüreğin ister gözlerinin buğusunu başkasına fark ettirmek
sen ne kadar özlersen özle aileni
onlar sana sahip çıkmadığı an
yolda kalmış gibi hissedersin
bir başına.
işte o zaman etrafındaki hiçbir insanın anlamı kalmaz bir anda.
işte o zaman anlarsın ilk defa ne demek yalnızlık bu hayatta.
bir piç gibi.
bir hiç gibi bir başına, çöker oturursun bir ağacın dibine.
en yakının bile el olmuştur işte tam o an.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder