Ben seni özlemek icin sevdim. Sevdigim gün en uzaktik belki de birbirimize. Amacimiz özlemekmiscesine, emek emek dokundu tüm muhabbetimiz, ince bellilerdeki acik caylar esliginde.
Ben seni özlemek icin sevdim. Oldugun gibi gördüm seni, göstermeye calistigin gibi degil, seni sen gibi basini masaya koyup uykuya daldigin gibi ben seni bildigim gibi sevdim.
Ben seni özlemek icin sevdim. Kalabaligimi da yalnizligimi da bir tek seninle paylastim, bazen icimden geldi bir turku tutturdum aksamin karanliginda bazen de altimizdan gecen kizilirmagi dinledik sadece beraber.
Ben seni özlemek icin sevdim. Belki yeteri kadar ifade edemedim de senin beni duymani bekledim, sessiz kalsam bile. Soframin vazgecilmezi, gonlumun esi, aklimin kosesi.. Ozlemek kelimesinin anlam kazandigi.. Ben takildim sana iste besbelli.
Ben seni özlemek icin sevdim. Ciktigim yolun sonunu goremedigim, it gibi korkuyla yanimdayken kaybolma diye sımsıkı sarildigim tenine, hep sanki son sefermiscesine, veda edip arkani donunce yutkunamadim ben.
Ben seni özlemek icin sevdim, arkadasim gibi yoldasim gibi nefesim gibi sevgilim gibi sevdim ve her gun bambaska sevmeye devam ediyorum, seni yarinimda ne gibi severim bilmiyorum da
Sevgilim ben iste seni özlemek icin sevdim..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder