bugün hissettiğini
dün ağladığın şeyi
yarınını güldüreni
hiç unutma hiç unutma hiç unutma
onca insanına bedel ettiğin yine de hak ettiğin kıymeti vermeye o derece üşeneni
hiç unutma hiç unutma ve unut.
tüm kahrını koşulsuz çekenlerden kaçtığın günleri
değeceğinden akarken bile emin olmadığın göz yaşlarının tadını
hiç unutma hiç unutma ve unut gitsin be
neden hatırlayasın hala ki canının yandığı morlukları
zaman düşmüyor gözlerimden şu sıralar, uykularım bölünmüyor..
huzurla koyuyorum başımı yastığa, önümü arkamı düşünmüyorum..
gelmiyor korkulu görüntüler, sessize duran bedenler ziyaretime
herşey ağır aksak, belki de ilk defa duruyorum yıllardan beri
belki de ilk kez gerçekten bekliyorum sakince gelecek günleri
şikayet ettiğim onca beklemenin ardından ilk kez durduğum için şikayetçi değilim...
o koşuşturmada emek harcadıklarımı tartıyorum,
gülünç, bazısı beş para etmez mi? bilemem, henüz..
hiç bir zaman beklemeyi bilemedim ama öğreniyorum..
hiçbir şeyimi ve hatta hiç kimsemin olmadığını bilmek
öyle yalnız öyle özgür kılıyor ki herşeye sahip olduğum için belki de
bu bir çelişki değil biline
yetinmekle ilgili
mutsuz değilim hiçbir şekilde
beni ben mutsuz etmedim hiç ki
beni hep onlar mutsuz etti
sevdiklerim
hayatından memnun olmayan yada hayatının içine sıçan sevdiklerim..
kendim için ağladığım son günü hatırlıyorum.. henüz unutmamışım demek ki
şükür?
her zaman
hiç unutma hiç unutma hiç unutma
bu yıl yaşadıklarını, yaşamadıklarını, vazgeçmek zorunda kaldıklarını
kaybettiğin o şeyi
belki bir daha sahip olamayacağın kendi parçanı.
hiç unutma hiç unutma ve unut.
değmez dediklerinin, hepsini unut.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder