bekleyişler bitince herşeyin kolay olacağına inanan o cahil sen! muradına erdin dimi?
eh peki erdiğin murada haftada 3 kez lanet ederken çok mu mutlusun peki?
her seferinde var olan hayatından şikayet edip, yarını beklerken yarının geldiğinde bir önceki gününü aradığının farkında mısın?
hallederim ben, dediğin neyi, kimi halledebildin? düzelttin mi bütün pürüzleri? oldurdun mu olmazlıkları?
ben sana söyleyeyim... hiçbir şey değişmedi... hiçbir şeyi halledemedin... senin de enerjin yok ki artık uğraşmaya...
rahata ne zaman ereceğini inan bilmiyorum. şu olduğum yerden ataletine bakıp "allah yardımcın olsun" demek dışında inan elimden birşey gelmiyor. haline üzülemiyorum da aslında. o kadar uğraştın ki bugünün için. yani sen kovaladın bugünü.
bırakmayı ve gitmeyi öğrenemediğin için bugünlere geldiğini asla unutma.
zamanında masalardan kalkmayı bildiğin gibi insanlardan da gitmeyi öğrenseydin çok iyi olurdu. bunu bu şekilde öğrenmek çok acıtıyordur canını.
vazgeçmeyi bu kadar zor öğrenmen hayatının en büyük cezası oldu.
ameliyat olmuşsun dediler,
asıl canını yakanın ve seni asıl korkutan şeyin ameliyat değil de başka birşey olduğunu söylediler...
geçmiş olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder