Sarstı tüm gücüyle dokunmadı bile aslında...
Uyuyamıyordum ya zaten kaç zamandır her bir zerrem kalktı yerinden ve yeni günü selamladı.
konuşmaya başladım onunla cevap alamayacağımı bile bile sorular sordum kendimce...

Neden yutkundukça nefessiz kalıyorum hissine kapıldığımı merak ettim, neden onun gözlerine bakamadığımı hatta onu görmemek daha doğrusu onunla yüzleşmemek için kaçtığımı anlamaya çalıştım.

Cevapların hepsinin kendimde saklı olduğunu bile bile... Başlamadan yorgunum sanki biraz, vurduğu için kafama sertçe...
Yüreğime dokunmadığı için... Anlamaya çalışırken beni yaraladığı için...

Üzgünüm...