güzel adam

O kadar uzun zaman olmuş ki kelimleri kullanmayalı, anlamlarını yitirmek üzerlermiş, neredeyse.. Bir işe yaramazlar sanırdım, harflere inanmam sanırdım, anlayamacağım için sesleri belki de.. Öyle değilmiş işte..
Bugün konuştu içimde saklanan adam, hırslandı bir ara kızdı olan bitene, ayağa kalkıp sertçe yere vurdu... Geri yerine oturdu bedenim sonra ama sanki iki ayrı kişiydik ve herkes bana bakarken ben hala ayakta duran ve sertçe bana bakan adama bakıyordum.. Üzerimizdeki kıyafetler aynıydı.. Aynıydık.. O daha uzundu ve daha güzeldi benden..
Sesleri anlarmışım ben aslında da istemezmişim duymak artık, zamanında çok dinlediğimden heralde.. Şimdi de beni dinleyecekler en azından bir süre..
Boyum o adamla aynı uzunluğa erişene ve gözlerim o kararlılıkta bakana dek, gelip dokunduklarında, hele de canımı yaktıklarında başımı eğip susacağımı hiç sanmıyorum.. En iyisi gidip kosayim ben biraz, iyot kokusu genzimi yaksa da çok lezzetli valla...