toz

defalarca tökezle.
düş, toza toprağa bulan, boğazında yapışsın söyleyemediklerin.
debelenedur kalkmak için ayağa, tutunacak eller ara

bulama.
ve arama

hisset herkesten fazla, karşındakinin hissettiğini de hisset hatta
kıvrılsın yüreğindeki her bir anı,
kancalar takılsın bacaklarına,
acımasız oltalara takılan şaşkın balıklar gibi
can kırıklıklarından daha fazla acımazsın korkma
kendine acıdığından daha fazla acımazsın
görünürdeki izlerine

ağlama
ve unutma

yaşadığın her bir günün bir anlamı olmak zorunda değil
ve hatta her gün yaşamak zorunda değilsin hatta
herşeyi erteleyip mutlu olacağını hayal etmelere dalma
dalıp gitme bugününden uzaklara, bilmediğin kıyılarda kaybolursun
sen bu ara otur azıcık bunu bir düşün
çok zor değil ki kendi başına başlamadığını şimdi bitirmek

bekleme
ve fazla umutlanma

bugününde yanında göremediklerin
yarın çoktan yitip gidecek zaten
hatta hiç olmamış olabilirler olduğunu sandıkların
öğrendiğinde fazla etkilenmemiş taklidi yap,
hep çok sahtekardır zaten biriktirdiğin sevgiler
aman ha

sevme
fazla da sevilme

sevgi dediğin bağımlı kılar insanı, nefesini paylaşır olursun
sana ait sandığın herşeyi ortaklarla bölüşürsün
tuzu biberi hayat dediğin türlünün
altını ısıttıkça eksilirsin zamanla, sıra sıra tencere dolu
bir kelime savurur seni, soluksuz kalır boğulursun
kelimelerin ve söylemek istediklerinle kalırsın sonra
ellerinde yumruk yumruk sımsıkı, topak haline getirip
yumarsın gözlerini söyleyemediklerine
ve bir sabah yataktan kalkamazsın belki
gözlerin hiçbir aydınlıktan kamaşmaz
sevinirsiniz belki ilk kez el ele o masmavi denizlerde